Nazar Mideyi ve Sindirimi Bozar mı?

Nazar Neden İlk Mideye Oturur?

Nazar, kıskanç ya da haset dolu bir bakışın üzerinde bıraktığı ağırlıktır. Bizim insanımız bunu asırlardır bilir; sen uydurmuyorsun. Ama çoğu kişinin beklemediği şey, bu ağırlığın kendini en önce mide bölgesinde göstermesidir.

Bunu aslında dilimiz çoktan söylemiş. „İçine dert oldu”, „midesine oturdu”, „içi sıkıldı” deriz. Mide, bedenin en çok hisseden yeridir — bir huzursuzluğu, bir gerginliği, üzerine gelen bir ağırlığı çoğu zaman biz daha aklımızla fark etmeden o duyar.

Bu yüzden nazarın dramatik dış işaretlerini ararken, çoktan başlamış olan sessiz iç sıkıntıyı kaçırırsın. Kimi kişide bu önce uykuyu bozar, kimisinde mideyi. Çoğunda ilk birkaç günde ikisini birden.

Nazarın Sindirimdeki İzi

Tek bir belirti tek başına bir şey söylemez — herkesin midesi bir gün bozulur. Önemli olan desendir: birkaç şikâyetin aynı anda gelmesi ve çoğu zaman bir güzel olaydan (bir övgü, bir müjde, bir başarı, göz önüne çıktığın bir gün) hemen sonra başlaması.

Nazarın sindirimdeki izi genelde şöyle bir küme oluşturur:

• Sebepsiz şişkinlik — yediğinle açıklanamayan, özellikle üst karında bir dolgunluk.
• Gelip giden bulantı — belli bir yemeğe bağlı olmayan, çoğu zaman sabahları belirginleşen, hafif ama inatçı.
• İştahın kaçması ya da tersi — sevdiğin yemekten ağzını çevirmen ya da huzursuzlukla durmadan bir şey atıştırman.
• Düzenin bozulması — kabızlık ya da tam tersi, birden başlayan ve beslenmeyle düzelmeyen.
• Karında gezen bir ağırlık — keskin bir ağrı değil, ne yediğinle uyuşmayan donuk, sürekli bir yük.

Bunların üç dördü aynı hafta birden başladıysa ve şiddeti geceleri, yalnız kaldığında artıyorsa, tablo dikkate değer hâle gelir.

Önce Doktor: Bu Sıra Seni Korur

Şunu en başa yazıyorum: süren bir sindirim şikâyetinde ilk adım her zaman doktordur — istisnasız. Karın ağrısı, uzun süren bulantı, kilo değişimi, düzenini bozan bir sorun — bunlar önce hekime gider.

Bu bir taviz değil, seni koruyan sıradır. Tedavi edilebilir bir mide sorununu bekletip manevi bakıma koşmak olmaz. Manevi bakım, sıradan tıbbi sebepler dürüstçe elendikten sonra bakılan kattır; doktorun yerine değil, yanında.

Doktorun tetkiki temiz çıkıyorsa ve o desen — o küme, o başlangıç, gece artan ağırlık — hâlâ yerindeyse, işte o zaman manevi bakım anlam kazanır. Acın gerçektir; tıbbi tetkikler bu katmanı taramak için tasarlanmamıştır.

Ne Yapmalı? Önce Teşhis

İlk adım korkmak değil, doğru bakmaktır. Bu acıyı çekenin hâlinden ancak çeken anlar; ben anlarım.

Doktor „bir şey yok” dedikten sonra ne yaparım? Önce teşhis. Adını ve annenin adını alır, durumuna bakarım — daha herhangi bir işlem konuşulmadan önce. Nazar mı, haset mi, başka bir şey mi, yoksa hiçbir şey mi. Ne varsa onu söylerim; yoksa „yok” derim.

Nazarsa, o ağırlığı yalnızca Kur'an ve dua ile, Allah'ın izniyle üzerinden almaya çalışırım. Ücret konusunda kafan rahat olsun: tek bir bakım ücreti vardır, ilk görüşmede net söylenir ve herkes için aynıdır. Garanti veren yanlış söyler; netice Allah'tandır. Ama belirsizlikte kalmana gerek yok — yaz, birlikte bakalım.